DLA ODMIANY KRÓTKA LEKCJA HISTORII
Pierwszymi właścicielami Objezierza byli joannici poznańscy od około 1187r...Około połowy XVIII wieku Objezierze objęła rodzina Węgorzewskich. Ostatni potomek tego rodu gen. Wojciech Węgorzewski herbu Leszczyc, syn Szambelana króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zawiera związek małżeński z Anielą Kwilecką. On to w latach 1786-1788 wznosi pałac objezierski, którego wnętrze wykończono w 1792r.
Śmierć generałowej Węgorzewskiej zapoczątkowała okres długotrwałych
Pierwszymi właścicielami Objezierza byli joannici poznańscy od około 1187r...Około połowy XVIII wieku Objezierze objęła rodzina Węgorzewskich. Ostatni potomek tego rodu gen. Wojciech Węgorzewski herbu Leszczyc, syn Szambelana króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zawiera związek małżeński z Anielą Kwilecką. On to w latach 1786-1788 wznosi pałac objezierski, którego wnętrze wykończono w 1792r.
Śmierć generałowej Węgorzewskiej zapoczątkowała okres długotrwałych
i wielowątkowych sporów o majętność objezierską. Dobra te przechodzą ostatecznie na Klemensa Kwileckiego, brata Anieli Węgorzewskiej, a po jego śmierci w ręce jego dzieci. Po długich negocjacjach między rodzeństwem majętność oraz klucze do pałacu obejmuje Helena z Kwileckich i jej mąż Wincenty Turno. Literacką puentą tychże sporów stał się fragment z Mickiewiczowskiego „Pana Tadeusza”:
„... pamiętam procesy,
W których się działy gorsze niż u nas ekscesy,
A intercyza cały zakończyła kłopot:
Tak z Borzobochatymi pogodził się Łopot,
Kreprztulowie z Kupściami, Putrament z Pikturną,
Z Odyńcami Mackiewicz , z Kwileckimi Turno...”
Rok 1830 rozpoczyna nowy okres w historii Objezierza, związany z działalnością kolejnego rodu dziedzicznego - rodu Turnów. Objezierze było głównym ogniskiem życia kulturalnego oraz idei niepodległościowej na Ziemi Obornickiej. Aniela Węgorzewska gości dwukrotnie w swoim pałacu Juliana Ursyna Niemcewicza (1804r, 1817 r). Tradycje kulturalne generałowej Węgorzewskiej kultywuje Wincenty Turno i jego małżonka Helena.
15 grudnia 1831 roku przyjeżdża do Objezierza Adam Mickiewicz. Spotyka tutaj swojego przyjaciela i kolegę po piórze Stefana Garczyńskiego. Z rozmów przyjaciół narodził się znany wiersz „Reduta Ordona”. Echa pobytu w Objezierzu i okolicy znajdziemy w „ Panu Tadeuszu”. Postać Adama Turno znakomitego gawędziarza posłużył Mickiewiczowi jako pierwowzór Asesora i Rejenta, a jego opowieść o chartach jako kanwa słynnej kłótni obu szlachciców o walory swych psów. W siódmej księdze swej epopei poeta wspomina Objezierze:
„. . . . więc z panem Józefem Grabowskim,
który jest rejmentu szefem ,
A podówczas żył we wsi blisko Objezierza,
Polowaliśmy sobie na małego zwierza.’’
Oprócz Mickiewicza w Objezierzu gościło wielu wybitnych Polaków:
m. i n. Antoni Edward Odyniec - poeta, tłumacz i pamiętnikarz; Franciszek Wężyk - pisarz i poeta; Wincenty Pol - znany poeta; Narcyza Żmichowska - pisarka; Władysław Syrokomla - poeta ; Paweł Edmund Strzelecki - podróżnik, geograf ; Józef Ignacy Kraszewski, który upamiętnia swój pobyt w Objezierzu sadząc w parku pamiątkową lipę ( złamaną przez huragan w 1987 r. ) oraz pisząc wiersz pt. „O wiosko polska:
„O wiosko polska na twoim zagonie
Nie samo zboże żywiące nas wschodzi ;
Ty w żyznym twoim przechowujesz łonie
Ducha , co kiedyś ojczyznę odrodzi ...’’
Wyrazem uczuć patriotycznych panujących w Objezierzu jest też usypanie pierwszego w Polsce kopca Kościuszki (1817 r. ) na wieść o śmierci Tadeusza Kościuszki. Kopiec ten znajduje się obecnie w parku przypałacowym .
„... pamiętam procesy,
W których się działy gorsze niż u nas ekscesy,
A intercyza cały zakończyła kłopot:
Tak z Borzobochatymi pogodził się Łopot,
Kreprztulowie z Kupściami, Putrament z Pikturną,
Z Odyńcami Mackiewicz , z Kwileckimi Turno...”
Rok 1830 rozpoczyna nowy okres w historii Objezierza, związany z działalnością kolejnego rodu dziedzicznego - rodu Turnów. Objezierze było głównym ogniskiem życia kulturalnego oraz idei niepodległościowej na Ziemi Obornickiej. Aniela Węgorzewska gości dwukrotnie w swoim pałacu Juliana Ursyna Niemcewicza (1804r, 1817 r). Tradycje kulturalne generałowej Węgorzewskiej kultywuje Wincenty Turno i jego małżonka Helena.
15 grudnia 1831 roku przyjeżdża do Objezierza Adam Mickiewicz. Spotyka tutaj swojego przyjaciela i kolegę po piórze Stefana Garczyńskiego. Z rozmów przyjaciół narodził się znany wiersz „Reduta Ordona”. Echa pobytu w Objezierzu i okolicy znajdziemy w „ Panu Tadeuszu”. Postać Adama Turno znakomitego gawędziarza posłużył Mickiewiczowi jako pierwowzór Asesora i Rejenta, a jego opowieść o chartach jako kanwa słynnej kłótni obu szlachciców o walory swych psów. W siódmej księdze swej epopei poeta wspomina Objezierze:
„. . . . więc z panem Józefem Grabowskim,
który jest rejmentu szefem ,
A podówczas żył we wsi blisko Objezierza,
Polowaliśmy sobie na małego zwierza.’’
Oprócz Mickiewicza w Objezierzu gościło wielu wybitnych Polaków:
m. i n. Antoni Edward Odyniec - poeta, tłumacz i pamiętnikarz; Franciszek Wężyk - pisarz i poeta; Wincenty Pol - znany poeta; Narcyza Żmichowska - pisarka; Władysław Syrokomla - poeta ; Paweł Edmund Strzelecki - podróżnik, geograf ; Józef Ignacy Kraszewski, który upamiętnia swój pobyt w Objezierzu sadząc w parku pamiątkową lipę ( złamaną przez huragan w 1987 r. ) oraz pisząc wiersz pt. „O wiosko polska:
„O wiosko polska na twoim zagonie
Nie samo zboże żywiące nas wschodzi ;
Ty w żyznym twoim przechowujesz łonie
Ducha , co kiedyś ojczyznę odrodzi ...’’
Wyrazem uczuć patriotycznych panujących w Objezierzu jest też usypanie pierwszego w Polsce kopca Kościuszki (1817 r. ) na wieść o śmierci Tadeusza Kościuszki. Kopiec ten znajduje się obecnie w parku przypałacowym .
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz